نقش قرآن در آرامش خانواده

عوامل مختلفی می تواند سبب بر هم خوردن آرامش یک خانواده شود که هر کدام می تواند ریشه در مسائلی همچون مسائل

اقتصادی، فرهنگی، تربیتی، اعتقادی و ...داشته باشد. اینکه از قرآن این انتظار را داشته باشیم که دستی از آن بیرون امده و سبب

رفع این مسائل شود انتظاری بس بیهوده خواهد بود چرا که این انتظار از نظر عقلی محال خواهد بود. قرآن از طریق دیگری می

تواند این مشکلات را حل کرده و باعث بازگشت آرامش به کانون یک خانواده شود. قرآن سراسر نور و رحمت است اما به یقین

همه نمی توانند از باطن آیات ان بهره گرفته و از نور آیات آن استفاده کنند . اما راه بسته نخواهد بود ، چرا که حتی درک یک آیه

می تواند اثر خود را بر انسان گذاشته و او را نورانی کند.

شاید اولین آیه ای که با در نظرگرفتن واژه آرامش به ذهن انسان برسد آیه مبارکه "الا بذکر الله تطمئن القلوب")رعد/ 18 (می باشد

که ترجمه آن چنین است:"آگاه باشید که با یاد خدا دلها آرامش می باشد."آرامش دل باعث قوت گرفتن انسان شده و در نتیجه بر

تمام روابط یک انسان با اطرافیان به ویژه اعضای خانواده اش اثر میگذارد.این آیه راهنمایی صریح خداوند به انسان است تا به

این وسیله قلب او به درجه اطمینان رسیده و آرام گیرد. یعنی ای انسان از طریق ذکر خداوند به اطمینان قلبی میرسی. حال باید

پرسید معنای ذکر چیست؟ ذکر سه مرحله دارد:مرحله اول ذکر زبانی است که پایین ترین درجه ذکر میباشد و آن گفتن ذکر به

زبان می باشد. این مرحله کمترین اثر را در انسان می گذارد.مرحله دوم ذکر معنوی است. یعنی علاوه بر گفتن ذکر زبانی انسان

به معنای آن هم توجه داشته باشد .این مرحله یک درجه بالاتر و البته بهتر نیز خواهد بود. مرحله سوم ذکر قلبی است که بالاترین

درجه ذکر می باشد یعنی علاوه بر توجه به معنای ذکر آن را با تمام وجود باور کرده و قلباً آن را درک کند. البته منظور از ذکر

این نیست که انسان همیشه با در دست داشتن یک تسبیح اذکاری را به زبان آورد. ذکر به معنای یاد کردن می باشد.ذکر خدا یعنی

اینکه انسان به یاد خداوند باشد نه غیر خدا. انسان می تواند هر لحظه و در حال انجام هر کاری که باشد به یاد خداوند باشد و خود

را در محضر او ببیند. این عمل یعنی یاد خدا بالاترین درجه ذکر می باشد. حال با توجه به آیه مذکور در می یابیم که کسی که

بتواند ذکر خدا را در هر لحظه و یا در اغلب لحظات روز انجام دهد و خود را در محضر خداوند ح ی و قادر بداند، دیگر هیچ

مشکلی نمی تواند باعث برهم زدن آرامش روح و روان او شده و او را به زانو در بیاورد. انسانی که خداوند را ناظر و حاضر

بداند با تکیه بر قدرت لایزال الهی می تواند به درجه اطمینان قلبی برسد، بر اعصاب و روان خود مسلط شده و توان او مضاعف

می شود. یا اینکه می تواند با نیروی بیشتری مشکلات را حل کند و یا اگر مشکلی در زندگی خانوادگی او به وجود آید که حل آن

از قدرت او خارج بود، بداند که این امتحانی از جانب خداوند است و از خداوند طلب کند که از این امتحان سربلند بیرون آید. چنین

انسانی با دید متفاوتی به مسائل می نگرد و می تواند در زمان بروز مشکل با دیگران به ویژه اعضای خانواده خود برخورد بهتری

داشته باشد و با هر تلنگری آرامش خانوادگی خود را از دست ندهد.__